नवतपा हा भारतीय हवामानातील एक अत्यंत महत्त्वाचा आणि तीव्र उष्णतेचा कालखंड आहे. “नवतपा” या शब्दाचा अर्थ “नऊ दिवसांची तीव्र उष्णता” असा होतो. साधारणपणे मे महिन्याच्या शेवटी सूर्य रोहिणी नक्षत्रात प्रवेश करतो आणि त्या काळात पृथ्वीवर सर्वाधिक तापमान जाणवते. या नऊ दिवसांच्या कालखंडाला नवतपा असे म्हटले जाते.
नवतपा हा केवळ पारंपरिक समज नसून त्यामागे स्पष्ट वैज्ञानिक कारणे आहेत. पृथ्वीचा अक्ष सुमारे 23.5 अंशांनी कललेला असल्यामुळे वर्षभर ऋतू बदलतात. उन्हाळ्यात उत्तर गोलार्ध सूर्याच्या दिशेने झुकलेला असतो. त्यामुळे भारतावर सूर्यकिरणे जवळजवळ सरळ पडतात आणि जमीन अधिक तापते. हीच प्रक्रिया नवतप्याच्या काळात अत्यंत तीव्र स्वरूप धारण करते.
या काळात दिवस मोठे आणि रात्री लहान असतात. सूर्यप्रकाश जास्त वेळ मिळाल्यामुळे जमिनीत उष्णता मोठ्या प्रमाणात साठते. हवेत आर्द्रता कमी असल्यामुळे उष्णता अधिक तीव्रतेने जाणवते. त्यामुळे दुपारी तापमान 45 ते 50 अंश सेल्सिअसपर्यंत पोहोचते.
नवतप्याचा सर्वाधिक परिणाम उत्तर भारत, राजस्थान, मध्य प्रदेश आणि विदर्भ या भागांमध्ये दिसतो. राजस्थानमध्ये वाळवंटी हवामानामुळे गरम व कोरडे वारे वाहतात. मध्य प्रदेशात जंगलतोड आणि कमी पाऊस यामुळे उष्णता वाढते. विदर्भातील नागपूर, अकोला आणि अमरावती परिसरातही उन्हाळ्यात तीव्र तापमान नोंदवले जाते.
अकोला आणि अमरावती, वर्धा या भागांमध्ये मे-जून महिन्यात उष्णतेच्या लाटा सामान्य जीवन विस्कळीत करतात. रस्ते ओस पडतात, पाण्याची मागणी वाढते आणि वीजेचा वापर मोठ्या प्रमाणात वाढतो.
नवतप्याच्या काळात “लू” नावाचे गरम वारे वाहतात. हे वारे अत्यंत कोरडे आणि उष्ण असतात. जमिनीचे तापमान जास्त असल्यामुळे हवा लवकर गरम होते आणि त्यामुळे उष्णतेच्या लाटा निर्माण होतात. हे वारे मानवी आरोग्यासाठी धोकादायक ठरतात.
नवतप्याचा मान्सूनशीही महत्त्वाचा संबंध आहे. या काळात जमीन अत्यंत तापते आणि त्यामुळे कमी दाबाचा पट्टा निर्माण होतो. हा कमी दाब समुद्राकडून येणाऱ्या आर्द्र वाऱ्यांना आकर्षित करतो. हेच वारे पुढे भारतात मान्सून पाऊस घेऊन येतात. त्यामुळे नवतपा हा मान्सूनपूर्व हवामानाचा महत्त्वाचा टप्पा मानला जातो.
अल निनो सारख्या जागतिक हवामान घटकांमुळे नवतप्याची तीव्रता आणखी वाढू शकते. काही वर्षांत समुद्राचे तापमान वाढल्यामुळे जगभरात उष्णतेच्या लाटा अधिक तीव्र होतात आणि भारतातही त्याचा परिणाम दिसतो.
नवतप्याचा सर्वात मोठा परिणाम मानवी आरोग्यावर होतो. उष्माघात, डिहायड्रेशन, थकवा, चक्कर येणे आणि रक्तदाब कमी-जास्त होणे अशा समस्या वाढतात. वृद्ध, लहान मुले आणि बाहेर काम करणारे लोक सर्वाधिक प्रभावित होतात.
पशू आणि पक्षी जीवनावरही याचा परिणाम दिसतो. पाण्याच्या कमतरतेमुळे प्राणी पाणवठ्याजवळ येतात. दुध उत्पादन कमी होते आणि पक्ष्यांना अन्न व पाण्याचा शोध घ्यावा लागतो.
शेतीवरही नवतप्याचा मोठा परिणाम होतो. मातीतील ओलावा कमी होतो, पिके कोमेजतात आणि सिंचनाची गरज वाढते. विदर्भासारख्या भागांमध्ये हे परिणाम अधिक तीव्र असतात.
या सर्व समस्यांवर उपाय म्हणून वृक्षारोपण अत्यंत आवश्यक आहे. झाडे सावली देतात, तापमान कमी करतात आणि पर्जन्यचक्र सुधारतात. पाणी संवर्धन, ठिबक सिंचन, भूजल पुनर्भरण आणि पावसाचे पाणी साठवणे हे उपाय महत्त्वाचे आहेत.
शहरांमध्ये ग्रीन बिल्डिंग, छतांवर थंड रंगांचा वापर आणि हरित क्षेत्र वाढवणे आवश्यक आहे. वैयक्तिक स्तरावर भरपूर पाणी पिणे, हलके कपडे घालणे, उन्हात बाहेर न जाणे आणि आरोग्याची काळजी घेणे गरजेचे आहे.
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा
#तारे जमी पर -